منطقه اى كه معمولأ جنوب غربى خوانده مى شود يكى از شناخته شده ترين و نيز يكى از متغير ترين مناطق آمريكاست ( نقشه۱۲ ١۴ كيلو بايت) اين ناحيه داراى يكپارچگى طبيعى نمايانى است كه مى توان آن را عمدتأ به آب و هواى صاف و خشك آن نسبت داد. اما در واقع اين منطقه شامل زمين هاى مسطح و پهناور دره ريو گراند Rio Grandeپائين؛ بلندى هاى نيومكزيكو با پستى و بلندى و صحراهاى مهيج آريزونا و كوه هاى سنگر ده كريستو Sanger de Cristoنيومكزيكو است.

منطقه جنوبى با همزيستى فرهنگ آمريكائيان لاتين تبار، سرخپوستان و سفيد پوستان آنگلوساكسون مشخص شده است و محيط طبيعى، تقريبأ مانند صحنه اى است كه نمايانگر جنبه هاى هر كدام از اين فرهنگ هاست. جمعيت سرخپوستان و لاتين تبارها براى بيشتر از ۲۵۰ سال در همين محل بعد از ورود اسپانيايى ها در اواخر قرن شانزدهم، قبل از اينكه سفيد پوستان در اواسط قرن نوزدهم شروع به مهاجرت كنند، با هم همزيستى مى كرده اند.

اما، منطقه مرزى سه فرهنگه در حال حاضر بيشتر از افراد غير سرخ پوست و لاتين تبار تشكيل شده است. ممكن است ۱ نفر از هر ۴ نفر فاميل اسپانيايى داشته باشند و كمى بيشتر از۱ % سرخپوست هستند. شايد اين توقع وجود داشته باشد كه اين جمعيت اقليت ها بوسيله جمعيت بزرگتر و تقريبأ يگانه سفيد پوستان آنگلوساكسون در بر گرفته مى شوند. اما هر دو جمعيت اقليت تأثير اساسى و مهمى بر روى اين منطقه گذاشته اند. اسامى اسپانيايى محل ها مخصوصأ در امتداد رود ريو گراند و سواحل كاليفرنيا فراوان هستند. اسامى مكان ها به زبان سرخپوستان نيز به طور محلى مهم هستند مخصوصأ در منطقه مخصوص سرخپوستان در ناواهوNavajo هوپى Hopi و پاپاگو Papago در آريزونا. محلات لاتين تبار ها بعضى اوقات بوسيله استفاده از آجرهاى مخصوص و بيشتر براى بكارگيرى رنگ هاى روشن در نقاشى هاى منزل و تزئينات بيرون خانه و حصارهاى خشن بدور حياط مشخص مى شوند. هوگان Hoganها (يك ساختمان ساخته شده از گل و كنده درخت كه گونه هاى تقريبأ عمودى و سقف گرد) متمايز را هم هنوز مى توان در محل مخصوص سرخ پوستان در ناواهو و دهكده هاى نيو مكزيكو يافت و آنها عنصرهاى قابل توجه ساختمان سازى ايالت هستند. دره هاى شمال آريزونا و جنوب يوتا مانع مؤثرى در برابر پيشرفت اسپانيايى ها به طرف شمال از مكزيك بوده است. اسپانيايى ها به طرف بالا به ريوگراند و به كوه هاى وسيع و پهناور راكى رسيدند كه در شمال آن سكونت گاه هاى كوچك لاتين تبارها بوجود آمده بود. در تگزاس بيشتر مكان هاى سكنى در امتداد رودهاى ريوگراند ونوسس متمركز شده بودند صنعت همه گير چراى احشام كه اسپانيايى ها به جنوب تگزاس آوردند براى زمين نمدار و جنگلى بخش شرقى ايالت بسيار نا مناسب بود. آن محل به عنوان يك محل مرزى كمتر بيشتر از طرف اسپانيايى ها غير مسكونى بود. بيشتر مهاجرت آمريكائيان لاتين تبار فراى اين محل سكونت اصلى به مكانهاى شهرى بوده است.

خشك بودن آريزونا، نيومكزيكو و محلهاى هم مرز با آنها در يوتا و كلرادو از سكناى فراگير كشاورزان آنگلوساكسون در قرن نوزدهم جلوگيرى مى كرد و اين امر باعث شد كه تعداد زيادى از سرخپوستان در اين چهار ايالت بمانند. در واقع سرخپوستان پوئبلو قسمت بالاى دره ريو گراند پيش رفته ترين تمدن قبل از دوران اروپايى در محلى كه بعد ها ايالات متحده نام گرفت را بوجود آوردند و اين تمدن هنوز در نيو مكزيكو بسيار مهم است سرخپوستان ناواهو، هوپى و آپاچى كه همه بيشتر در آريزونا بودند، هم همينطور از موج اروپائيان بهتر از بيشتر قبايل شرقى جان سالم به در بردند.

تنوع قومى

فرهنگ سرخ پوستان جنوب غربى متنوع است. بزرگترين قبيله ها ناواهو خوانده مى شود كه در منطقه فور كورنرز “Four Corners” زندگى مى كنند، جايى كه ايالات كلورادو، يوتا، آريزونا و نيو مكزيكو با هم تلاقى مى كنند؛ چند قبيله آپاچى در آريزونا و نيو مكزيكو؛ گروههاى متفاوت پوئبلو در نيو مكزيكو، پاپاگو در قسمت جنوبى آريزونا، هوپى در شمال غربى آريزونا و يوتس Utes در جنوب غربى كلرادو سكنى گزيده اند.

بيشتر سرخپوستان در مناطق مخصوص به خود زندگى مى كنند، بخصوص كسانى كه در مركز فوركورنرز هستند كه وسعت آن ۶۲،۰۰۰ كيلومتر مربع است. جمعيت منطقه مخصوص ناواهو ۱۰ برابر جمعيت هر منطقه ديگر بوده و در كاليفرنيا واقع شده است. آريزونا و نيومكزيكو جمعأ در حدود ۳۰۰،۰۰۰ سرخ پوست دارند.

منطقه اى كه در حال حاضر جنوب غربى ايالات متحده محسوب مى شود، در اوايل قرن شانزدهم به امپراتورى اسپانيا منضم شده بود. در حول و حوش سال ۱۵۵۰ ميلادى، اسپانيايى ها به طور وسيعى تمام اين مناطق را كشف كرده بودند. كمبود هر گونه منبع شناخته شده و آسان بعلاوه فاصله زياد با مركز پيشرفت اسپانيا در مكزيك، علاقه اسپانيايى ها را براى قلمرو شمالى خود به حداقل رسانده بود.

قبل از سال ۱۷۰۰ ميلادى، تنها سكونت گاههاى دائمى اسپانيايى در شمال مرز كنونى ايالات متحده و مكزيك در امتداد شمالى دره ريو گراند در نيومكزيكو بودد. سانتا فه Santa Fe در سال ۱۶۱۰ بوجود آمد و ديگر پوئبلوها (جوامع غير نظامى كه تا حدى مى شد آنها را شهرهاى كوچك ناميد) از جمله تاوس Taos و البوكرك Albuquerque همه به زودى پايه گذارى شدند.

در سال ۱۷۰۰ اشغال آزمايشى اسپانيايى ها آغاز شد. سرخپوستان آپاچى يك تهديد هميشگى بودند كه مرتبأ محل سكونت اسپانيايى ها در آن منطقه را مورد حمله قرار مى دادند. تشكيل مستعمره در تگزاس تقريبأ در همان زمان با نتايج دراز مدت كه خيلى موفق تر بود آغاز شد. ناكوگدوچزNacogdoches در سال ۱۷۱۶ بوجود آمد و به دنبال آن ۲ سال بعد سان آنتونيو پايه گذارى شد. در طى سال هاى ۱۷۰۰ قسمت تحتانى دره ريو گراند محل سكونت اسپانيايى ها بود. اما هنوز تا اوايل قرن نوزدهم، اينجا و ديگر مراكز سكونت لاتين تبارها از نظر مقامات اسپانيايى در مقايسه با تعداد زيادى از آمريكائى ها كه در آن زمان از طريق تگزاس به غرب هجوم مى آوردند، يك اشغال كوچك و غير كافى بود. به همين دليل، خارجيان و بيشتر آمريكائيان، اجازه داشتند كه در طول دهه هاى ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ در آن محل مراكز مسكونى بوجود آورند.

كاليفرنيا، دورترين قلمرو شمالى اسپانيا، آخرين جايى بود كه در آن سكنى گزيده شد. يك ميسيون مذهبى و يك پرزيديوpresidio (پست نظامي) در سال ۱۷۶۲ در سان ديه گو بوجود آمد. در طول دو دهه بعدى، تعداد زيادى از ميسيون هاى مذهبى و چند پرزيديو و پوئبلو در امتداد ساحل تا سونوما در شمال سان فرانسيسكو تشكيل شد. اين نوار نازك اشغالى ساحلى در حقيقت تا حدى پاسخى بود در برابر منافع در حال رشد بريتانيا و روسيه در ساحل غربى آمريكا.

بعد از آن كه ايالات متحده در سال ۱۸۴۵ تگزاس را به مالكيت خود در آورد و بعد از خاتمه جنگ آمريكا و مكزيك در سال ۱۸۴۸، جمعيت تقريبى مكزيكى هاى اين باريكه در حدود ۸۲،۵۰۰ نفر بود. از اين تعداد ۶۰،۰۰۰ نفر در نيو مكزيكو، ۱۴،۰۰۰ نفر در تگزاس، ۷،۵۰۰ نفر در كاليفرنيا و ۱،۰۰۰ نفر در آريزونا بودند.

تا سال ۱۸۵۰، مكزيكى هاى تگزاس و كاليفرنيا كمتر از ۱۰ درصد جمعيت كل ايالت بودند. دليل هاى خوبى براى رشد سريع جمعيت غير لاتين وجود دارد. شرق تگزاس مرز غربى جديد براى مراكز سكونت مرزى بود و كشف طلا در كاليفرنيا در سال ۱۸۴۸ باعث جريان موج عظيم مردم غير لاتين تبار به قسمتهاى مركزى و شمالى ايالت بود. فقط در نيومكزيكو، جنوب كاليفرنيا و تگزاس در جنوب سان آنتونيو لاتين تبارها براى چند دهه بيشتر در اكثريت بودند.

مخصوصأ در طول قرن بيستم جمعيت اصلى لاتين تبارهاى جنوب غربى به دليل مهاجرت فراوان رشد بسيار كرده است. در سال ۱۹۹۰، افرادى كه فاميل اسپانيايى داشتند ۱۸/۸ در صد جمعيت آريزونا، ۲۸ در صد جمعيت كاليفرنيا، ۱۳ درصد جمعيت كلرادو، ۳۸ درصد جمعيت نيو مكزيكو و ۲۶ درصد جمعيت مردم تگزاس را تشكيل مى دادند. در سال ۱۹۹۰، آمار سرشمارى جمعيت لاتين تبار ايالات متحده را ۲۰/۸ ميليون نفر معين كرد كه ۳۴ درصد از سال ۱۹۸۰ بيشتر بود. بيشتر از ۶۰ % جمعيت لاتين تبار، آمريكايى- مكزيكى هستند.

اختلاف در آمد بين انگوساكسون ها، لاتين تبارها و سرخ پوستان قابل توجه است. تفاوت در شهرنشينى دليل بعضى از اين اختلافات است، در منطقه جنوب غربى، انگوساكسون ها بيشتر از همه و سرخ پوستان كمتر از همه شهر نشين هستند. آمريكائيان شهر نشين معمولأ درآمد بيشتر، تحصيلات بالاتر و فرزندان كمترى دارند.

اما پيشرفتها در منطقه مخصوص سرخ پوستان در ناواهو، با اينكه كاملأ روال عادى ندارد، نشان دهنده تغيير وضعيت در شرايط محل است. قدرت نهائى در دست اداره امور سرخپوستان وابسته به دولت ايالات متحده است، ما يك شوراى منتخب قبيله اى مسئول اتخاذ بيشتر تصميمات مالى براى محل مخصوص سرخ پوستان است. بودجه هاى اختصاص داده شده به محل مخصوص سرخپوستان از سال ۱۹۵۰ تا كنون به نحو قابل توجهى افزايش يافته است. راههايى كه در تمام فصول قابل استفاده هستند از اين مناطق مى گذرند و اين موضوع باعث كاهش جدى انزواى آنها شده است و مراكز پزشكى و آموزشى پيشرفت كرده اند. مقادير عظيمى از سوختهاى فسيلى، بخصوص زغال سنگ در سرزمين ناواهو يافت شده است و چندين نيروگاه برق بزرگ كه در مناطق سرخ پوستان واقع شده به جنوب كاليفرنيا نيرو مى رسانند. كمپانى هاى انرژى سالانه ميليونها دلار به اقتصاد سرزمين هاى سرخ پوستى كمك مى كنند. همينطور اين مناطق از نظر توريستى پيشرفت بسيار كرده است و با نيروى انسانى بزرگ، دردسترس، و كار آزموده خود تعدادى از صنايع جديد را به آنجا جذب كرده است.

در طول جنگ جهانى اول و شكوفايى اقتصادى اوايل دهه ۱۹۲۰، مكزيكى هاى زيادى از مرز عبور كرده تا نياز بازار كار ايالات متحده را تأمين كنند. مجددا در دهه ۱۹۴۰، ايالات متحده از نظر نيروى كار براى صنايع بوجود آمده در اثر جنگ كمبود داشت و در دو دهه بعدى كار گران مكزيكى مى توانستند به ايالات متحده وارد شوند و به عنوان كارگر فصلى در بخش كشاورزى مشغول به كار شوند.

در سال ۱۹۶۵، مكزيك برنامه صنعتى كردن نقاط مرزى خود را آغاز كرد. هدف اين برنامه جذب صنايع و كارخانه جات نيازمند كارگر به جوامع مرزى در شمال مكزيك بود. كمپانى هاى خارجى كه بنام مكى لادورا Maquiladoras خوانده ميشد، مى توانستند وسايل و دستگاههاى مورد نياز را بدون پرداخت عوارض گمركى وارد مكزيك كنند در صورتى كه محصولات توليدى از مكزيك در نهايت به خارج صادر شود. در سال ۱۹۸۹، اين قانون سهولت بيشترى يافت و اكنون اين شركتها مى توانند ۵٠ درصد از محصولات خود را در كشور مكزيك به فروش برسانند.

اين برنامه براى مردم مكزيك درهايى براى اشتغال بازكرد. جذابيت اين برنامه براى شركت هاى آمريكايى اين بود كه آنها مى توانستند با استفاده از نيروى كار ارزان در مناطقى نزديك به بازارهاى ايالت متحده به توليد بپردازند و منابع تأمين مواد خام در جائى واقع شده بود كه مخارج حمل و نقل در حداقل بود. شركت هاى زيادى جذب اين فرصت براى پائين آوردن مخارج شدند، در اواخر سال ۱۹۹۰، بيش از ۵٠٠ هزار كارگر مكزيكى در استخدام حدود ۱،۸٠٠ مكى لادورا بودند.

افزايش جمعيت امروز

منطقه جنوب غربى آفتابى ترين و خشك ترين منطقه ايالات متحده است. در سراسر منطقه گياهان اصلى شامل علف، كهور و كاكتوس است. دماى هوا در مناطق مختلف تفاوت زيادى دارد. جنوب كاليفرنيا، آريزونا و جنوب تگزاس داراى تابستانهاى گرم و زمستانهاى كوتاه و ملايم هستند. تابستانهاى داغ شمال دره ريو گراند در نيو مكزيكو در برابر زمستان هائى قرار دارند كه يخبندان شديدى در آنها ميتواند وجود داشته باشد.

با وجود اين تنوع، هواى آفتابى جنوب غربى اين منطقه بسيارى از آمريكائيان را به خود جذب كرده است. در دهه ۱۹۸۰، آريزونا سومين ايالت ايالات متحده از نظر جمعيت براساس در صد جمعيت بود؛ نوادا و آلاسكا مقام اول و دوم را دارا بودند. در اصل تمام ايالات اين منطقه در طول اين مدت رشد بيشترى از ميانگين رشد ملى داشتند. از سال ۱۹۵۰ به بعد، چندين بار جمعيت شهر فينيكسPhoenix دو برابر شده است و در حال حاضر يك شهر در حال گسترش و بيستمين شهر بزرگ كشور است. جمعيت توسان Tucson بزرگ از ۲۶۶،۰۰۰ در سال ۱۹۶۰ به ۶۶۷،۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۰ افزايش يافته است. اين مناطق شهرى كم جمعيت اكنونكيلو مترها در جائى گسترش مى يابد كه قبلا صحرا بوده است.

بعضى از جاذبه هاى اوليه نواحى جنوب غربى ناشى از تأثيرات مثبت پزشكى آب و هواى خشك براى افرادى بوده كه بيمارى هاى تنفسى داشته اند. مناطق گرمتر اين ناحيه، امروزه هزاران بازنشسته آمريكايى را به خود جلب مى كند.

بعلاوه آريزونا صنايع و دفاتر اصلى شركتهاى متعددى را به خود جذب كرده است. در طول جنگ جهانى دوم، به دليل استفاده از نزديك بودن اين محل به تاسيسات بزرگ هواپيمايى در جنوب كاليفرنيا و هواى مناسب براى پرواز صنعت هواپيما سازى در فينيكس توسعه يافت. بسيارى از كارفرمايان به جنوب آريزونا نقل مكان كردند زيرا كه آب و هواى اين منطقه بشدت مورد پسند نيروى كار است. انزواى نسبى اين ايالت از بيشتر بازارهاى ملى مهم، كه زمانى براى پيشرفت آريزونا شايد مهم بود با پيدايش اجناس توليد شده كم وزن و با ارزش، بويژه الكترونيك بيشتر تأثير خود را از دست داده است.

ال پاسو در تگزاس و البوكرك در نيو مكزيكو از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ تقريبأ دو برابر شده است و از آن تاريخ به بعد هم گسترش سريع آنها ادامه پيدا كرده است. هر دو شهر و نيز سان آنتونيو از وجود پايگاه هاى بزرگ نظامى سود برده اند، اگر چه كه پيشرفت صنايع سبك هم در اين رابطه بى تأثير نبوده است.

مناطق ديگر در نيومكزيكو و قسمتى از تگزاس كه شامل آن منطقه مى شود افزايش جمعيت، بسيار محدود تر بوده است. بسيارى از مناطق روستايى قسمت تحتانى دره ريو گراند و بيشتر اين مناطق در جنوب كلورادو و شرق نيو مكزيكو در طول چند دهه گذشته، جمعيت خود را از دست داده اند و با مناطق ديگر به شدت روستايى در آمريكا هم سرنوشت شده اند.

دوام يك جامعه چند مليتى

كوهستان هاى روستايى مركز و شمال نيو مكزيكو، مركز اصلى سكونت لاتين تبار ها در ايالات متحده، همچنان نشان داده است كه از تأثيرات هجوم جمعيت انگلوساكسون كه البوكرك و جنوب آريزونا را محاصره كرده در امان مانده است. تقريبأ ۷۰ درصد جمعيت سرزمين هاى بلند شمال نيو مكزيكو و تمام جمعيت چندين شهر كوچك در اين منطقه لاتين تبار هستند. سرخ پوستان كه اكثريت آنها پوئبلو هستند، جمعيت بسيار كمترى دارند اما عنصر چشم گيرى از فرهنگ روستائى غير انگلو ساكسون در منطقه هستند.

در امتداد جاده هاى فرعى شمال سانتا فى روستاهايى با خانه هاى خشتى و تابلوهاى عمومى به زبان اسپانيايى بر چشم انداز فرهنگى منطقه غالب مى باشند. در امتداد شاهراه نزديك البوكرك ، مانند ديگر مناطق شمال مركزى ايالت، چندين روستاى چند صد ساله شبيه آپارتمانى، كه پوئبلو ناميده مى شوند، وجود دارند. نماى قديمى آنها كاملأ با پراكندگى و پهناورى شهرهاى مدرن تمايز دارد. هر كدام از پوئبلوها مساحت زيادى از زمين هاى اطراف خود كه آنها را از جامعه انگلو ساكسون ها محافظت مى كند را در كنترل خود دارند. جامعه و سنت هاى پوئبلوها پويا و خلاق هستند. پايتخت نيومكزيكو، سانتا فى با ساختمان هاى خشتى، ميدان باز مركزى و رستورانها و مغازه هايى كه غذا و اجناس شمال مكزيك را ارائه مى دهند، عطر و بوى اسپانيايى خود را حفظ كرده است.

ناحيه باغ زمستانى در قسمت تحتانى دره ريو گراند در تگزاس كه بيشتر شهروندان آن لاتين تبارها هستند، يك مركز اصلى كشاورزى آبى است. ميانگين مدت فصل رشد بيشتر از ۲۸۰ روز است و گياهان و سبزيجاتى مانند پرتقال، گريپ فروت، كاهوى زمستانى و گوجه فرنگى در منطقه به خوبى رشد مى كنند. جمعيت لاتين تبار منطقه مدت مديدى است كه در اين بخش كشاورزى كار مى كند.

در لس آنجلس، مناطق سكونت لاتين تبارها، مجموعه اى از صدها هزار شهروند است. با وجود اينكه مردم اين ناحيه بسيار بيشتر از جمعيت قسمت فوقانى و تحتانى دره ريو گراند با فرهنگ آنگلو ساكسون ها آميخته اند، هنوز سنت هاى آنها بسيار مهم باقى مانده اند. راديوها و روزنامه هاى اسپانيايى زبان به وفور يافت مى شوند و مراسم جشن و شادى آمريكائيان مكزيكى تبار جمعيت كثيرى را به خود جذب مى كند.

در مناطق مرزى جنوب غربى، تأثير فرهنگ هاى لاتين تباران و سرخ پوستان بسيار قوى باقى مانده است.